Heinz Hoerenzn. Pieterz.

EJ. Bienefelt wist me na Ben de Leider nog minimaal één maal extra te porren voor een reeks illustraties. M'n tweede deze keer. Deze keer schreef Bienefelt een verhaal over Hein Pieterzn. Pieterz, de grootste plaaggeest van de Verenigde Oost-Indische compagnie. Toén al.

Dit nieuwe verhaal neemt de lezer mee naar Neerlandsch Gouden eeuw, van het Amsterdamse Rapshuis en Huize Syfilus tot Fort Pampus en Texeler schapen. In al mijn goedheid besloot ik van dit avontuur ook maar even een boekje in te binden in een beperkte oplage van drie, al is het nog altijd wel de bedoeling dit ooit nog eens uit te gaan geven. De PDF is tot die hijd hier rechts te downloaden. Deel twee van dit spannende avontuur is inmiddels ook in voorbereiding, met daarin onder andere Pieterzs' slag met de pakjesboot van Sinterklaas en de perikelen rondom de kapitein van 't Kofschip.

Een greep uit de illustraties die ik voor dit boek in elkander heb geflanst na de sprong. (Met een hele zwik aan zware PNGtjes, we doen even net alsof het kleine transparante randje in fatsoenlijke browsers én IE7 de verstoking van extra bandbreedte veroorloofd.)

Poezie, dat begrijp ik nie.

Als Typografische opdracht heb ik voor m'n goede vrind Bienemans twee gedichtenbundels in elkaar gezet. De bundel die hier afgebeeld is en onder "lees verder" ook door dat populaire boekscriptje te bewonderen is is de 'pauper editie', een klein en vooral simpel boekje met maar zeven gedichtjes dat als teaser zou dienen voor de luxe uitgave. Als uitgangspunt voor beide bundels nam ik de Poeziealbums van vroeger. Beide bundels zijn dan ook geleverd met een stikkervelletje zodat men naar hartelust z'n eigen boekje kan illustreren.

Concertposters

Wederom een spannende opdracht voor een typografieles, het maken van concertposters. Het leuke detail erin is dat de letters handgetekend zijn met voorwerpen waar men normaal niet mee tekent. In dit geval met een steen, geloof ik. Of anders iets anders sierlijks.

Bladspiegels

Bladspiegels voor immer vermakelijke typografielessen. Veel meer valt er ook eigenlijk niet voor te zeggen.

Krant!

Voor een typografische ben ik eens een weekje lang de Groninger Archieven ingedoken, als een ware inspector Gadget zal ik daar achter zo'n groot bakbeest -wat je in films ook altijd ziet- microfilms van Dagbladen van het Noorden te bekijken uit de eerste veertig jaar van de vorige eeuw. Dit ten eerste om een goed beeld te krijgen van de typografie die men in die tijd gebruikte en hoe die veranderd was in de loop der jaren, en ten tweede om m'n nimmer aflatende honger naar leuke historische weetjes te stillen.

Over zielige bedelaresjes, ongestelde huisartsen, goedkope boerderijen, gymvoorstellingen en ontharingscremês, een 'tijdschrift' vol met oude beelden. After the jump.